Salon Nowojorski

W ciągu dwóch ostatnich lat aż 3 procent Polaków (czyli ponad milion) wyjechało z kraju do pracy w krajach Unii Europejskiej. Jeśli odrzucić niemowlaki i emerytów, liczba ta urasta do 5 procent osób w wieku produkcyjnym. I pamiętajmy, że nadal nie uwzględnia ona tych, którzy wyjechali poza kraje Unii Europejskiej, na przykład do Stanów.

Jeśli wierzyć raportowi organizacji European Citizen Action Service, Niemcy stały się naszym krajem docelowym, wbrew obiegowej opinii, że najwięcej Polaków wyjeżdża do Wielkiej Brytanii i Irlandii.

Nie ulega wątpliwości, że przy stopie bezrobocia, jaką obecnie mamy w Polsce, jest to emigracja za chlebem. Europa jest teraz bliżej, dosłownie i w przenośni, do tego euro ma się zdecydowanie lepiej niż dolar, więc ludzie stracili motywację, aby przyjeżdżać do Stanów. Zresztą po wszystkich zmianach, jakie tutaj zaszły po 11 września 2001r., specjalnie się nie dziwię.

Jeżdżę do Polski często i chętnie, i równie chętnie wydaję tam swoje coraz mniej warte dolary. Ponieważ są to z reguły pobyty 2-3 tygodniowe, nie twierdzę, że jestem ekspertem od spraw Polski. Jednak z moich powierzchownych obserwacji wynika, że trudno jest żyć w kraju, w którym człowiek po trzydziestce ma raczej marne szanse na znalezienie pracy, bo pracodawcy szukają dwudziestoparoletnich chłopców do bicia (albo dwudziestoparoletnich dziewczyn – może niekoniecznie do bicia…)

Niewątpliwie Stany też mają swoje słabe strony, ale przy 4,5-procentowym bezrobociu każdy, kto chce pracować, pracę tutaj znajdzie.

Do następnego razu!
Agnieszka

http://www.rzeczpospolita.pl/gazeta/wydanie_060906/ekonomia/ekonomia_a_1.html

Read Full Post »

Nie ukrywam – ten tytuł jest złośliwy, tak samo jak zawartość niniejszego komentarza. Ale zostałam sprowokowana przez kolejny pseudo-poradnik, od których aż się roi w polonijnym Internecie. Pełno tu rad i porad typu – do kogo zadzwonić jak spadniesz z drabiny, które biuro adwokackie pomoże Ci, jak złamiesz nogę na budowie, który adwokat wynegocjuje milion dolarów dla każdego Polaka, który pozlizgnie się w sklepie. I – last but not least – jak się skutecznie rozwieść za jedyne 100 dolarów.

Tym razem tytuł artykułu-poradnika brzmi: „Zostałeś aresztowany! Co dalej?” A do tego ilustracja, ta poniżej:

No właśnie – co dalej? Nie trać otuchy, Polaku-aresztancie – wystarczy, że z aresztu zalogujesz się do Internetu, gdzie czekaja na Ciebie cenne informacje typu:

• Aresztu może dokonać oficer policji lub zwykły obywatel poprzez fizyczne lub słowne zatrzymanie podejrzanego
• Podejrzany w sprawie kryminalnej nigdy nie powinien rozmawiać z policją czy detektywami!
• Co to jest rap sheet (jesli takowy posiadasz, wiesz dobrze, o co chodzi).

I pamiętaj, drogi aresztancie, nigdy niczego nie podpisuj!

Aby jednak oddać sprawiedliwość autorom, ktorzy niewątpliwie przyłożyli się do roboty i napisali tekst długi i wyczerpujący (tak samo dla piszącego jak i dla czytającego), poniżej podaję pełny link:
http://www.poland.us/strona,5,609,0.html

Przecież tak naprawdę nigdy nie wiadomo, kiedy drogi imigrancie znajdziesz się w ciupie.

Do następnego razu!
Agnieszka

Read Full Post »

Wczoraj Polonia.net niejako narodzila sie od nowa – odlozylismy do lamusa ostatnie 9 lat kodu i tekstow (tak, jestesmy na linii od 1997 roku!) i zaczelismy od zera. Postanowilismy wszystko uproscic, odrzucic wszelkie pseudo-kulturalne pretensje i zostawic tylko to, co naprawde jest potrzebne. Czyli newsy i narzedzia, ktorych bedzie przybywac

Tak naprawde glownie moje lenistwo zmotywowalo mnie do tego, aby wszystko zaczac od nowa. Znudzilo mi sie wertowanie Internetu za kazdym razem, kiedy np. chce sprawdzic rozklad pociagow PKP. Albo dowiedziec sie, kiedy bedzie Parada Pulaskiego. I postanowilisym wszystko zlozyc w jednym miejscu czyli na stronie Polonia.net.

A blog ma byc niejako odtrutka na Forum, gdzie nie raz i nie dwa niezle dostalam po tylku. Tutaj rzadzic bede JA.

Do nastepnego razu.
Agnieszka

Read Full Post »