Wypadki lotnicze to zdarzenia niezależne, więc z przyczyn czysto przypadkowych czasem kilka zdarzy się w niedługim okresie czasu. To nie znaczy, że coś dzieje, trzeba patrzeć na długofalowe trendy. A długofalowe trendy są dobre, m.in. dzięki postepom w wyszkoleniu załóg, w procedurach bezpieczeństwa, w technologii budowania samolotów – zwróć uwagę, że rozbity dziś samolot się nie zapalił i stosunkowo mało osób zginęło! Na Huston, przypominam, nikt nie zginął, chyba jedna osoba była niezbyt poważnie ranna, nazywanie tego katastrofą to mocna przesada.

Na szybko (może z jakimiś błędami, ale najwyżej drobnymi) sprawdziłem, że wg. Aviation Safety Net od początku 2009 roku do 25. lutego zginęło w wypadkach lotniczych 105 osób.

W tym samym okresie w dziesięciu poprzedzających latach śmiertelność wynosiła:
1999 – 180 osób,
2000 – 322 osoby,
2001 – 82 osoby.
2002 – 292 osoby,
2003 – 452 osoby,
2004 – 245 osób,
2005- 173 osoby,
2006 – 96 osób,
2007 – 139 osób,
2008 – 89 osób

Więc nie ma co siać paniki.