Salon Nowojorski

Wszyscy mamy jeszcze świeżo w pamięci sceny sprzed trzech lat, kiedy to huragany „Katrina” i „Rita” spustoszyły Nowy Orlean i sporą część Luizjany. Blisko 30 tysięcy ludzi stłoczonych w zupełnie nieprzystosowanej do tego celu hali Louisiana Superdome. Ludzie umierający na wózkach inwalidzkich. Zalane miasto, zwłoki na ulicach – wszystko przy kompromitującym braku reakcji i nieudolności agencji miejskich, stanowych i federalnych, ale za to w obecności kamer telewizyjnych.

Kiedy na przełomie sierpnia i września 2005 r. oglądaliśmy te obrazki na ekranach naszych telewizorów, nie mogliśmy uwierzyć, że takie rzeczy mogą się dziać nie gdzieś daleko, w bliżej niezidentyfikowanym kraju trzeciego świata, ale tutaj, w Stanach.

Trzy lata później potężny huragan „Gustav” zbliża się do Nowego Orleanu, ale tym razem wszystko wygląda inaczej. Burmistrz Ray Nagin zarządził obowiązkową ewakuację tego ponad 300-tysięcznego miasta. Zorganizowano transport dla tych, którzy nie są w stanie ewakuować się sami – przygotowano 700 autobusów, pociągi Amtraku, a nawet samoloty, które wywiozą ich w głąb lądu. Nowy Orlean jest jednym z wielu miast w południowej Luizjanie, które zarządziły przymusową ewakuację po tym, jak „Gustav” uderzył w Kubę z prędkością ponad 150 mil na godzinę. Ci, którzy zdecydują się pozostać w mieście mimo oficjalnego nakazu ewakuacji, zrobią to na własne ryzyko i nie będą mogli liczyć na pomoc służb miejskich.

MICHAEL DeMOCKER / THE TIMES-PICAYUNE / At a public evacuation point at the Dryades YMCA in Central City, Kristin Walker, 14, kisses her dog Missy as they await a bus to the Union Passenger Station for evacuation.

Podobno trzy lata temu blisko połowa ludzi, którzy zdecydowali się pozostać we własnych domach w Nowym Orleanie mimo zbliżającej się „Katriny” zrobiła to, bo nie chciała porzucić swoich zwierząt domowych, i w rezultacie ludzie ginęli razem ze swoimi psami i kotami. Teraz władze miejskie wyznaczyły specjalne schroniska, gdzie ludzie mogą zabrać swoje czworonogi (Nola – Pets and Animals).

Pamiętacie może historię Snowballa – małego białego pieska, który przed huraganem „Katrina” wraz ze swoim kilkuletnim właścicielem i jego rodzicami trafił do Superdome w Nowym Orleanie? Kiedy po pięciu dniach piekła rozpoczęto ewakuację ludzi uwięzionych w Superdome, do autobusów nie pozwolono zabrać żadnych zwierząt. Policjant wyrwał psa z rąk dzieciaka, który tak długo i rozpaczliwie krzyczał „Snowball! Snowball!”, aż zaczął wymiotować. A wszystko zarejstrowały kamery telewizji CBS. Historia Snowballa niestety nie skończyła się happy endem, bo pies nigdy nie wrócił do swojego właściciela i nie wiadomo, co się z nim stało.

Myślę, że to jest bardzo ważna sprawa dla każdego, kto ma psa albo kota – co zrobić w sytuacji, kiedy trzeba szybko opuścić miejsce zamieszkania i kiedy nie ma zbyt wiele czasu na przygotowania. Jak przewieźć zwierzaka, co ze sobą zabrać, jak zwiększyć jego szanse na przeżycie?  Podstawa – to dobrej jakości klatka albo specjalną torba do transportu zwierząt (w rodzaju tych wymaganych przez linie lotnicze), bo bez niej najczęściej w ogóle nie da się wejść do pociągu lub autobusu. Do tego lekarstwa, świadectwa szczepień, jedzenie, oczywiście obroża i smycz. Warto o tym pomyśleć, nawet jeśli wydaje się nam, że nas to nie dotyczy.

Do następnego razu!
Agnieszka