Swietny komentarz…

W Europie mówią, że głód w Ameryce
Kartki i talony mamy tu w praktyce
Popytu – podaży prawa nie działają
Stąd ekonomiści nic tu nie wskórają
Wcześniej jeszcze nigdy się nie omylili
Cóż począć? – z pytaniem w górę się zwrócili
A na niebie nie ma wcale żadnych znaków
Paranoja stoi ekonomia braków
Ceny idą w górę kiedy podaż rośnie
Nowy twór to ludzki – co z niego wyrośnie?

Czarnowidztwo się dużo lepiej sprzedaje i tego wymagamy od naszych mass media. Świetnym wykładem zatytułowanym “Życie nie jest wirtualne” zaszczycił Tom Brokaw środowisko w którym pracuje. Otworzyl oczy.

A oto poemat, który udało mi się zauważyć na jednym z blogów Onet’u:

Wirtualnego życia szlak

Przybliża nas i oddala zarazem
W świata odległe zakątki zawodzi
Lawiną danych obdarza
Jak się z niej odkopać? – tego nie dowodzi
Nieskończone możliwości otwiera i bramy horroru
A to bieda w Afryce, to wojna w Iraku – zakusy terroru
Czy po równo każdemu? – oj nie! – jak wiadomo
Czy zawsze autentyczny? – nie, nie! – już nie raz dowiedzono
Jak sobie z nim radzić? – bez “filtra” nie sposób
Dobry po nim przewodnik zwróci się w dwójnasób ..

(Epicurious)

Pozdrawiam.

Wpis o amerykańskim Sus strofa nie szokuje, widocznie amerykanozercy lubią wieprzowine. Pozdrawiam.