Salon nowojorski

Wielki Piątek w południe – wizyta w Katedrze Św. Patryka na Manhattanie. Zaskakująco dużo ludzi, zwłaszcza jeśli wziąć pod uwagę to, że Nowy Jork nadal niektórym kojarzy się ze współczesną sodomą i gomorą – vide prezydent Kaczyński, któremu pewien nowojorski gej – katolik zresztą – posłużył ostatnio za przykład moralnej zgnilizny płynącej z Zachodu… Św. Patryk to jednak najbardziej znany kościół katolicki w Nowym Jorku, więc gdyby świecił pustkami w Wielki Piątek, byłby to nieomylny znak, że koniec świata jest już bliski.

Natomiast wielkopiątkowe popołudnie spędziłam na Greenpoincie buszując po sklepach w poszukiwaniu kiełbasy do koszyczka ze święconką, baranka z cukru oraz makowca z jak największą ilością maku. Prawdziwy wielkanocny makowiec – to tylko ten “zrolowany”, w święta nie uznaję wynalazków kulinarnych w postaci serniko-makowca czy płaskiego makowca na kruchym spodzie.

Nie ma lepszego makowca niż ten z cukierni-kawiarni na Manhattan Ave. zaraz przy Citibanku – nie pamiętam jak się to miejsce nazywa – Cafe Rivera może? W zwykłe dni artystyczna młodzież amerykańska pija tam kawę zagryzając croissantami, natomiast przed każdymi polskimi świętami kawiarniane stoliki są odsuwane na bok, żeby zrobić miejsce dla polskich klientów, którzy niewątpliwie ustawią się w kolejce po szarlotkę, sernik i mazurki. Oraz po ten najlepszy po naszej stronie Atlantyku makowiec, w którym nawet w “dupce” jest pełno maku i rodzynek.

W sobotę – święconka w kościele św. Stanisława Biskupa i Męczennika na Ozone Park, do którego od wielu lat dojeżdżam z mojej dzielnicy, co prawda – dość nieregularnie. Wieczorem – La Traviata w Metropolitan Opera z fantastyczną Ruth Ann Swenson w roli Violetty. A dzisiaj – czyli w niedzielę – kontynuacja. Jeszcze sama nie wiem czego.

Życzę wszystkim wesołych i spokojnych Świąt Wielkanocnych!
Agnieszka